- Hoe lang gaat het duren? - Ik weet het niet. Niet al te lang.
Carol?
-Ja. Ben jij Michael? -Ja. Leuk je te ontmoeten.
- Ben ik te laat? - Nee, hoor.
Brian had gelijk, je bent inderdaad mooi.
Ik heb gereserveerd voor 9 uur. Zullen we eerst wat drinken?
Ik had je best kunnen ophalen.
Dat hoeft niet. Ik moet wel eens overwerken. En ik rijd liever zelf.
Om snel te kunnen vluchten?
Ik weet dat blind dates niet altijd leuk zijn.
Sinds Brian bij ons begon, probeert hij me te koppelen.
- Ben je gescheiden? - Weduwnaar.
- Het spijt me. - Het geeft niet.
Wat doe jij voor de kost?
Ik werk bij een uitgever, als een van vele redacteuren. Niets bijzonders.
Ik lees manuscripten en neem vaak werk mee naar huis.
Ik ken Connie al jaren.
Na m'n echtscheiding werd ik een soort project voor haar.
Ze vindt dat ik te hard werk.
Ik ben blij dat je gekomen bent, maar waarom een blind date?
Ik weet het niet.
Connie ging met Brian. We waren een paar keer uit eten geweest.
Hij leek me een aardige man.
Connie zei dat een collega van Brian naar Los Angeles zou komen.
Een prominente advocaat, die heel aardig was.
Ik zei dat ik geen tijd had. Zij zei dat ik niks te verliezen had.
Het levert me minstens een lekker etentje op.
- Het eten is in ieder geval goed. - Mr Tarlow? Een bericht voor u.
Neem me niet kwalijk.
- Ik moet naar boven om te bellen. -Is het ernstig?
Nee, alleen een nerveuze cliënt. Wil je mee? Het duurt niet lang.
Ik weet dat het verdacht klinkt.
Het is ook goed als je hier wilt blijven.
Nee, ik ga wel mee.
Dank je.
- Wat is het hier mooi. - Ja, hè? Kijk maar even rond.
Met Tarlow. Is hij daar?
Weet u dat zeker? Ik moest bellen.
Geef door dat ik gebeld heb.
Ja. Dank u.
Leo? Ik kreeg net een briefje dat ik je moest bellen.
Hallo, Michael.
-Jij was toch in New Orleans? - Ik ben een dag eerder teruggekomen.
- Had me dan even gebeld. - Dat is nu niet meer nodig.
Mogen we binnenkomen?
Ja, natuurlijk. Sorry.
Dit is Michael Tarlow, m'n advocaat. Michael, Jack Wootton.
Aangenaam.
- Neem plaats. Een drankje? - Nee, bedankt.
Je bent druk in de weer. Wat brengt je naar Los Angeles?
De Galway-deal. De papieren zijn eind deze week klaar.
Daarvoor had je niet helemaal hier hoeven te komen.
- Ik vind persoonlijk contact beter. - Dat vind ik ook.
- Je komt wat nerveus over. Vreemd. - Ik ben oké.
-Wat kan ik voor je doen? - Ik heb je advies nodig.
- Daar betaal je me tenslotte voor. -Ja, dat klopt.
Er is een man die voor me werkt. Ik vertrouwde hem.
Wat is het probleem?
Hij heeft financiële problemen na enkele investeringen.
De investeringen liepen mis.
Hij zit tot z'n nek in de schulden.
Hij vertelde mij niet van z'n problemen.
Hij vroeg de man die hem vertrouwde niet om hulp.
Maar hij pikte wel mijn geld. Een hoop geld.
Hij was erg slim, dus het was moeilijk te ontdekken.
Ik heb je advies nodig, Michael. Wat moet ik met die man doen?
Leo...
Wat vind je? Wat zou jij doen?
Je begrijpt het niet, Leo. Ik kan het je uitleggen.
Bijzonder graag.
- Het is niet zoals je denkt... - Heb het fatsoen om niet te liegen.
Ik was wanhopig.
Ik haalde wat geld van de rekening van Con-Amalgamate als dekking.
- Ik wilde je echt terugbetalen. - Je stelt me vreselijk teleur.
Je moet me geloven. Je weet dat ik je terug zou betalen, Leo.
Wees niet bang. Je doet alsof ik je allerlei vreselijks wil aandoen.
Michael.
Hoewel we goede vrienden waren en jij me bedrogen hebt..
Zou ik je nooit kwaad doen.
Dit is wat je moet doen. Jij gaat terug naar New York.
Iemand anders rondt Galway af. Ik zal nooit meer met je werken.
Je betaalt me terug, met rente.
Als je je mooie flat met de David Hockneys moet verkopen, doe je dat.
Je betaalt me terug. Ik wil nooit meer met je praten.
Je had gelijk, een persoonlijk gesprek is beter. Duidelijker.
Het ga je goed, Michael. Blijf maar zitten.
Zeg Michael… Ik loog tegen je.
Maffia-advocaat vermoord
Ja?
Met Caulfield.
Wat?
Hoe snel kunt u hier zijn? Vijf minuten is te lang.
Goed.
- Hij zit in een vergadering. -Ja, ja.
- Morgen. Kom binnen. - Dit is brigadier Denti.
Dit is James Dahlbeck, de substituut-officier van justitie.
Hij heeft morgen een zaak. Daar hadden we het net over.
Daarom was de deur dicht. Dat heet een vergadering.
Herinner je je de vingerafdrukken in Tarlows badkamer?
- Die niet te identificeren waren? - Niet in Californië.
- Maar Benti hier heeft hard gewerkt. - Indrukwekkend.
Ga je gang, Benti. Zet me in het zonnetje.
We haalden ze door de computer. Ze zijn van ene Carol Hunnicut.
In 1981 aangehouden wegens ongeregeldheden. Anti-atoomgedoe.
Ze is sinds Tarlow werd vermoord niet op haar werk verschenen.
- Boeiend. - Nog even.
Twee dagen na de moord op Tarlow kregen we een telefoontje.
Ene Constance Billings vertelde dat haar vriendin verdwenen was.
We vroegen haar aangifte te doen. Toen zei ze iets over een korte trip.
Ze gaf niet de volledige naam op. Alleen de voornaam. Carol.
- Kun je het volgen? - Het gaat.
Ik bezocht deze Constance Billings vanmorgen.
Heel vroeg. Ze praten makkelijker als ze nog geen koffie hebben gehad.
Ze wilde me absoluut niet spreken. Ze wist van niets.
Volledig geheugenverlies. Ze was doodsbang.
Ik bood haar bescherming aan als ze ons hielp.
Ze ging gelijk om. Vertelde het hele verhaal.
Hunnicuts vingerafdrukken zaten op het glas..
Omdat zij in de suite was toen Tarlow omgelegd werd.
Ze zag het.
Het wordt nog beter.
Nog veel beter. Raad eens wie er ook was, samen met de moordenaar.
- Dat meen je niet. - Leo Watts in hoogsteigen persoon.
De vrouw stond in de kamer ernaast en zag alles.
- Ze weten van niets. -Waar is ze?
Ze raakte in paniek en vluchtte. Ze belde om te zeggen dat ze leeft.
Ze verbergt zich in een huisje ergens op het land.
- God bestaat dus toch. - Ik heb een vliegtuig gecharterd.
We stappen over in een helikopter, ik pik haar op en kom terug.
Niemand weet ervan. Ik verberg haar, jij regelt het aanhoudingsbevel.
- Weet je zeker dat ze wil praten? -Zo zeker als wat.
Ik bied haar bescherming en een nieuwe woning aan. Ze moet praten.
- Zou je het niet eerst vragen? - Er is daar geen telefoon.
- Waar is het? - Canada.
Ik kan niet zomaar toestemmen. Ik moet me aan de regels houden.
Het gaat om Leo Watts. We kunnen hem pakken voor moord.
- Ik moet eerst groen licht krijgen. - Wat mankeert jou eigenlijk?
-Niets. - Waarom doe je dit dan opnieuw?
Vorig jaar ontsnapte hij ook, omdat je me in de bureaucratie liet vastlopen.
Het enige wat je had, was een slap verhaal van een gevangene
die z'n eigen moeder zou verkopen.
Dat probeerde hij ook, maar ze was al tien jaar dood.
Wil je niet voor de pers verschijnen? Tv-camera's prikkelen je toch zo?
Je kan het late nieuws nog halen. Zou dat je bevredigen?
Onze taak is een veroordeling zeker te stellen, geen vrijspraak.
Ik doe dit volgens het boekje, of je het nou leuk vindt of niet.
En je toespelingen bevallen me niet.
Kom mee.
-We gaan. Nu. - Niet zonder mijn permissie.
- Waarom vliegt hij zo laag? - Het landschap ligt eerder hoog.
- Kijk, nu vliegen we hoog. - Ik heb de pest aan deze dingen.
Het was alleen turbulentie vanwege de thermiek langs de berg.
- Ik wil niks weten over thermiek. - Geef toe dat het uitzicht mooi is.
Dat zie je ook op ansichtkaarten. Hoeveel langer?
- Minder dan 5 minuten. - Dat is te lang.
- Hoe denkt u dat ze eruitziet? - Dat zal me worst wezen.
Haar gezelschap staat me niet aan.
Als we neerstorten, kan alleen een eland ons vinden.
Kan Top Gun voorin zien of we gevolgd worden?
Door wat? Een condor?
Daar is het.
Hou de motor op gang.
Nog warm.
Miss Hunnicut. Ik ben brigadier Dominick Benti uit Los Angeles.
Ik heb substituut-officier van justitie Robert Caulfield bij me.
We weten dat u daarbinnen zit. Zo nodig wachten we de hele dag.
Het is koud. Ik hoop dat het niet nodig is.
Kunt u zich legitimeren?
- Wat wilt u? - Dat weet u best.
- Ik heb geen idee. -U was getuige van een moord.
Ik heb niks gezien.
- Hoe heeft u me gevonden? -Via Constance Billings.
-Zij zegt dat u veel heeft gezien. - Ik heb niets te zeggen.
- Heeft u toevallig iets drinkbaars? - U heeft dienst.
- Ik drink alleen tijdens m'n dienst. - Bent u echt van de politie?
- U heeft onze legitimatie gezien. - Die kan vals zijn.
Als we kwaad in de zin hadden, hadden we het al lang gedaan.
- Er staat koffie op het fornuis. - Heeft u geen bier?
- Leuk huisje. - Ze heeft echt geen bier.
We willen graag dat u een verklaring aflegt.
Ik heb niets gezien en ik wens niet te getuigen.
- Wat bent u vriendelijk. - Als ik zin heb. Wilt u nu gaan?
- U beseft niet hoe ernstig dit is. - Dat weet ik heel goed.
Nee. Wij kunnen u beschermen. Hier vinden ze u.
Niemand heeft reden me te zoeken. Ik ga niet getuigen.
- Ik heb een dagvaarding. - Laat maar zien.
- Ik kan er een krijgen. - Wilt u nu gaan?
U denkt dat ze niet komen?
U bent de enige getuige tegen Leo Watts.
U zegt dat u niet gaat getuigen. Dan zeggen zij:
"Dat is fijn. Prettige dag verder." En dan gaan ze naar huis.
- Gelooft u dat? - Ze vinden me nooit.
- Wij hebben u ook gevonden. - Dat risico moet ik nemen.
- Waar zijn de autosleutels? - Op de tafel.
- Er is zeker geen achterdeur? -Nee.
- Een raam dan? -In de badkamer.
Kruip naar dat raam toe. Laag blijven. En wacht op me.
Nu.
Dit is niet te geloven. Niemand wist waar ik was.
Ik kon niet weten dat ze ons volgden.
Is het uw werk niet om zulke dingen te weten?
- Waar is de dichtstbijzijnde plaats? -Zo'n 8 km hiervandaan.
- Waar is het station? - Zo'n kilometer hiervandaan.
Kom mee.
Pardon.
De dichtstbijzijnde grote plaats met vliegveld, waar ligt die?
- 150 kilometer oostwaarts. - Waar gaat deze trein naartoe?
- Naar het westen. - Verdomme.
Deze trein gaat naar Vancouver.
- Hoe laat komt die aan? - Morgen om 10.40 uur.
Dat meent u niet. Wel dus.
- Ik wil een coupé. - Er zijn alleen nog zitplaatsen.
- Ik moet een coupé hebben. - Wacht dan tot morgen.
- Ik zal kijken of er dan plaats is. - Nee, ik moet met deze trein mee.
- Ik kan u helaas niet helpen. - Ik moet kunnen liggen.
Als de weeën weer beginnen, moet ik kunnen liggen.
De bevalling is pas over twee weken...
- Rustig maar. Alles is oké, schat. - Ik hoorde wat u net zei.
M'n vrouw en ik hebben een coupé. Maar u heeft hem harder nodig.
- Dat kunnen we niet.. - Wel. Ik weet nog hoe het was.
- Is het uw eerste? - Ja. Dit is echt aardig van u.
Ik betaal voor beide kaartjes.
-Is er telefoon in de trein? - Nee. 195 dollar, alstublieft.
Wagon 564, coupé A.
- Het is achteraan. -Dank u.
Stap in. Wacht niet op mij.
Ga naar de coupé, doe de deur op slot en laat niemand binnen.
Ze hebben u waarschijnlijk niet gezien.
Schiet op.
- Ik ben u echt erg dankbaar. - Pas goed op dat vrouwtje.
- Er is een vergissing in het spel. -Ja, van uw kant. Dit is onze coupé.
- Weet u dat zeker? -Ja, natuurlijk.
- De conducteur zei dat ik hier zit. - Dat is onmogelijk.
- Mag ik uw kaartje zien? - Mag ik dat van u zien?
M'n vrouw heeft onze kaartjes.
Misschien zit zij in de goede coupé.
Dit is mijn zoon, niet uw vrouw. Dit is onze coupé. Gaat u nu weg?
Hij liegt.
Sorry dat ik u lastigviel. Dit overkomt me wel vaker.
Ik was een keer m'n auto kwijt.
Ik was vergeten waar ik hem had neergezet.
- U kent dat wel. - Nee. Ga nu weg, alstublieft.
Natuurlijk. Sorry.
- Is dit wagon 564? - Nee.
Ziet u wel? Flik ik het weer. Ik zit in wagon 564.
Dan zou ik daar maar naartoe gaan.
- Weet u toevallig waar dat is? - Nee, dat west ik niet.
- Hij liegt. Hij is een treinrover. - Wat moet ik met een trein?
- Heb jij een pistool? - Ik ga maar naar de conducteur.
Hij weet wel waar wagon 564 is.
- Dat lijkt me wel. -Ja.
Ik ga naar hem toe en vraag waar wagon 584 is.
- Goed idee. - Sorry voor het ongemak.
- Goede reis. - Van hetzelfde.
Ik ben het.
- Hoe gaat het? - Ik heb me wel eens beter gevoeld.
- Krijgen we bezoek? - Het zijn er twee. Ze vinden ons zo.
Ik stap op het volgende station uit.
Dat kan niet.
- Wacht maar. - Buiten zijn we weerloos.
- Wie zei er iets over 'wij'? - Wilt u het alleen proberen?
We zitten midden in de wildernis. Kijk eens uit het raam.
Wilt u gaan lopen? Dat is een eitje.
- Hier kan ik u beter beschermen. - U brengt me juist in gevaar.
Ik ben niet achterlijk.
Ik overleef het niet als ik tot morgen in deze trein blijf.
Luister eens. Er stierf een politieman
bij een poging u naar LA te krijgen. Een goeie vent.
- Ik beloof u erheen te brengen. - Wat een troost.
-U bent onsympathiek. - Geen weekendje Parijs dus?
U heeft een grote mond. Bewaar die voor de getuigenbank.
U hoort kennelijk slecht. Ik getuig niet.
U snapt het niet. Die kerels hebben automatische geweren.
Ze schieten u dood, wat u ook zegt. We hebben twee voordelen.
Mij hebben ze gezien, maar u misschien niet.
En?
En...
- We hebben één voordeel. - En u beschermt me.
- Wie is daar? - De conducteur.
-Ja? - Neem me niet kwalijk.
Een meneer is z'n aktetas kwijt.
Ja.
We denken dat de kruier die misschien hier heeft neergelegd.
- We doorzoeken de hele wagon. - Hij ligt hier niet.
- Maar u mag best even kijken. - Dank u.
- Hij is hier kennelijk niet. -Nee.
- Hij moet in deze wagon zijn. - Misschien ook niet.
We zoeken verder. Sorry voor de onderbreking.
- Komt hij terug? -Ja.
- Hoe houden we hem tegen? - Dat kunnen we niet.
-Zal ik een voorgerecht klaarzetten? - U moet precies doen wat ik zeg.
- Pardon, ik keek niet goed uit. - Geeft niet.
Verbind me door met James Dahlbeck. Mijn naam is Caulfield.
- Waar zit je? - In een trein. We zijn gevolgd.
- Benti is dood. - Dat kan niet.
Lamer wil me tegenhouden en dan worden we gevolgd.
- Je zit er helemaal naast. - Denk je? Dit is de tweede keer.
- Het lijkt me geen toeval. -Wat zal ik zeggen?
Luister liever. Ze zijn met z'n tweeën.
Minstens een heeft een machinepistool.
De helikopter en de piloot zijn eraan.
Ze zijn aan boord, ze hebben me gezien. Haar kennen ze niet
maar mij wel. We moeten de trein uit.
- Waar is de trein nu? - Op weg naar Vancouver.
We komen morgen om 10 uur aan. Zo lang houden we 't niet vol.
- Hoe heet de volgende halte? - Monashee. We zijn er om 12 uur.
Hou haar zolang verborgen. Jullie worden opgewacht.
- En zeg niets tegen Lamer. -Nee.
-Zeg... Volhouden, hè? -Ja, ja.
Hij is weg.
We gaan naar een andere wagon. Deze wordt me te populair.
We zijn tegen twaalven in de volgende plaats. Daar worden we opgewacht.
Kunnen we eindelijk deze rottrein Uit.
Ze kunnen niet in het wilde weg gaan schieten. Het zijn profs.
Als ze in de trein gaan knallen, lopen ze kans gepakt te worden.
Ze moeten u vinden en het stilletjes doen, zonder opzien te baren.
Zolang ze niet weten waar u zit, gebeurt er niets.
Het komt allemaal goed. Dat beloof ik u.
Ik ga niet mee naar Los Angeles, laat dat duidelijk zijn.
- Heeft u honger? Ik ga wat kopen. - Ik heb geen trek.
Doe de deur op slot, laat niemand...
- Ik heb geen trek. - U moet iets eten.
- Dan ga ik wel. -Wat?
Steeds als u weggaat en terugkomt, brengt u me in gevaar.
Ze weten niet hoe ik eruitzie. Het is beter als ik ga.
Stel dat ze het wel weten. Ze kunnen u gezien hebben.
Misschien hebben ze een foto samen met uw vingerafdrukken.
-U gaat geen eten halen. - Doe de deur achter me op slot.
- Wat mag het zijn? - Bier.
-Wat voor soort bier? - Kiest u maar.
Neem me niet kwalijk. Heeft u zich pijn gedaan?
Nee, het is m'n voet maar. Die groeit wel weer aan.
-Wat ben ik toch een kluns. - Het was het schudden van de trein.
Nee, het is mijn schuld. Dit overkomt me zo vaak.
- Nogmaals sorry. - Het is oké. Het was dezelfde voet.
- Kan ik u iets aanbieden? - Nee, dank u.
Ik sta erop. Ik ben onhandig, maar ik heb geld.
- Ik ben niet zo geëmancipeerd. - Hetzelfde graag.
Ik betaal voor allebei. Nee, het is al betaald.
- Ziet u, zo moeilijk was het niet. - Ik voel me net Phil Donahue.
- Mijn naam is Kathryn Weller. - Robert Caulfield, aangenaam.
U ziet er niet uit als een treinreiziger.
Niet? Hoe zien die er dan uit?
- Geduldig. - Het is voor mij de eerste keer.
- Laat maar zitten. -Dank u.
- Neemt u vaak de trein? - Niet vaak.
Ik ben gaan waterskiën. Maar ik heb de neiging te vallen.
Dat was me al opgevallen.
- Ik heb ook vliegangst. - Dat heb ik nooit gehad.
Nou ja, ik heb geen haast. Ik heb zeeën van tijd.
-U zei ook dat u geld heeft. -Ik had een goede scheidingsadvocaat.
- Stoor ik u? - Nee. Neem me niet kwalijk.
Op het gemeenschappelijk bezit.
Nu ik erover nadenk, verdien ik het ook.
- Reist u alleen? -Ja.
- Hoelang was u getrouwd? - Zes jaar.
Op een dag zei hij bij z'n geliefde zemelenbroodje
dat hij zichzelf wilde vinden.
Daar stond ik met de decaf.. Iets anders dronk hij niet.
Hij wou zichzelf vinden. Ik vroeg of hij niet eerst z'n ontbijt wou eten.
Voor ik het wist, was hij met z'n popcornmachine
en hometrainer ingetrokken bij een 23-jarige serveerster.
Hij heeft veel restaurants. En serveersters zat.
- Ik moet ervandoor. - Ik praat te veel.
- Het is niet vanwege u. - Ik begrijp u best.
Ik wou dat ik het kon uitleggen. Uw restauranteigenaar is geschift.
- Ik denk niet dat het zo gaat. - Ik ga wel opzij.
Deze dingen zijn niet op mijn maat gebouwd.
Alleen kruideniers houden van dikke mensen.
- Heeft u uw aktetas al gevonden? - Nee, nog niet.
- Uw zitplaatsen zijn toch vooraan? - Inderdaad. Ik was in de war.
- Het kan verwarrend zijn. - Dank u.
Ik doe u niets.
Het spijt me.
- U moet nu iets zeggen. -Wat?
- Iets bemoedigends. - Alles komt goed.
Ik voel me meteen beter.
We komen zo op het station aan. Dan bent u veilig.
Hopelijk hebben ze uw huisje gevonden en Benti opgehaald.
- Hij hoort daar niet zo te liggen. - Het spijt me van uw vriend.
Hij was geen vriend. Ik had hem nog maar net ontmoet.
De sufferd. Hij had nog twee jaar te gaan tot z'n pensioen.
- Het spijt me. - Echt?
Een van de twee mannen in de trein vermoordde een agent en een piloot.
Ik zou ze niet kunnen identificeren.
U zou ze ook niet kunnen identificeren.
Maar zij waren het.
Ze werken voor Leo Watts. En ik sta machteloos.
Ik kan ze er alleen van beschuldigen dat ze de trein hebben genomen.
Benti krijgt een begrafenis. Vlag op de kist, iedereen in uniform.
Een foto in het bureau. Iedereen zal zeggen hoe erg het is.
De piloot wordt minder chic begraven dan Benti. Geen vlaggen en zo.
Twee vrouwen die eten opdienen.
Kinderen die zich groot houden.
Die twee mannen stierven terwijl ze u naar LA wilden brengen
en de moordenaars komen er ongestraft vanaf.
Tenzij u getuigt tegen de mannen door wie ze werden gestuurd.
Hij zou over twee jaar met pensioen gaan.
Sufferd.
Licht uit.
Het is niet wat je noemt de Nationale Garde.
Ik denk dat ze niet willen opvallen. Blijf hier.
Blijf uit zicht.
Als we klaar zijn, als het veilig is, dan kom ik u halen.
-En.. - Ik weet het. Deur op slot.
- Bent u Caulfield? -Ja.
Inspecteur Nigro van de RCMP. Dit is brigadier Loughlin.
- Dus ze sturen twee man.…. - Het is hier tamelijk afgelegen.
- U bent dus van de bereden politie? -Ja.
Dat is vooral voor de toeristen.
Paarden hebben tenslotte geen airconditioning.
We kunnen hier beter niet te lang staan. Waar is die vrouw?
Ze zit in de trein. Ik heb haar verborgen.
Er zijn twee gewapende mannen. Ze zijn te pakken op een 3-14.
We moeten haar in veiligheid brengen. Met een 3-14 komt u nergens.
We zetten een paar man op het volgende station.
U hebt gelijk.
Nou... Gaat u die vrouw halen, dan kunnen we hier weg.
U zult het wel dom vinden, maar ik voel me niet goed.
Iets met m'n maag... Ik moet echt even naar de wc.
- Meent u dat? - Ik heb weinig keus. Tot zo.
Mr Caulfield, gaat het?
3-14 is exhibitionisme. Jij bent geen politieman.
- Wie heeft je gestuurd? - Krijg de klere.
Je bent ten dode opgeschreven.
- Is alles goed met u? - Het scheelde weinig.
- Ik zag de trein niet vertrekken. -U had gewond kunnen raken.
- Maar dit was de laatste keer. - Dat hoop ik.
Luister..
Laat maar zitten.
Mr Caulfield. Ik heb een voorste! dat u zal interesseren.
-Wilt u iets drinken? - Ik trakteer.
Koffie voor m'n vriend, 787 voor mij en scotch voor m'n collega.
Ik zag hem meer als een cocktailtype.
U krijgt hem niet op de kast. Hij is goed in z'n werk.
Ik ook.
Voor mij is het werk, hij geniet ervan.
Plezier in je werk is belangrijk. Dan vliegt de tijd.
Ik heb, zoals gezegd, een voorstel.
Vertel eens...
hoeveel! verdient u? - Genoeg.
- Dat betwijfel ik. -Wilt u advocaat worden?
Nee, ik dacht we tot een voor beiden bevredigende afspraak konden komen.
Hij bedoelt dat hij denkt dat we een deal kunnen maken.
- Kan hij praten? -Ja. Soms ook met veel overtuiging.
Dit wordt leuk.
- Laat maar zitten. - Dank u wel.
M'n bazen zijn vastbesloten. Ze willen de vrouw hebben.
U heeft haar. De vraag is alleen hoeveel u wilt hebben.
Welke vrouw?
U weet dat we haar zullen vinden. Accepteer het onvermijdelijke.
Ik weet niets van een vrouw. Eerst mist u een aktetas...
nu een vrouw. U moet beter gaan opletten.
M'n werkgevers hebben veel geïnvesteerd.
- En ze zijn zeer vastbesloten. - Interessante mensen.
- Is uw gebit goed verzekerd? - Ik heb het over een bedrag
van tien keer uw jaarsalaris
inclusief wat u inpikt.
- Ik steel niet. - Ik hou van eerlijke mensen.
Tien keer zoveel. Dat kunt u in dertig jaar niet eens verdienen.
- Misschien leeft u ook niet zo lang. - Dat is waar.
U hoeft haar alleen maar aan te wijzen en niet te kijken.
Dat is niet veel werk voor zo'n hoop geld.
En u loopt geen risico. U doet alsof u haar bewaakt, wij doen de rest.
Maar het aanbod geldt niet lang.
Natuurlijk vinden we haar. Voor u beslist, wil ik u iets vertellen.
Jack. Laat maar eens zien.
- Weet u wat dit is? - Dat gaat u me nu vertellen.
De communicatiemiddelen van de trein zijn defect.
Er is geen contact mogelijk. Jammer, nietwaar?
U moet ook weten
dat een flink aantal mensen u opwacht op het eindstation.
Ze zijn anders dan wij.
Wij houden niet van onnodig geweld. Wij zijn professionals net als u.
We willen hier geen ongelukken, omdat we niet weg kunnen.
De mensen die u opwachten
zijn heel anders.
Ze zullen u en die vrouw niet zomaar laten uitstappen en verdwijnen.
U heeft een interessant curriculum vitae.
Altijd de beste tijdens uw studie, gelauwerd marinier.
U heeft de reputatie een goede aanklager te zijn.
Maar u heeft ook een grote mond. U trapt op te veel tenen.
- U wordt nooit openbare aanklager. - Jammer, nietwaar?
U moet dus rijk zijn, of bang voor zelfstandigheid.
Er is nog een reden.
Ik mag mensen zoals jullie niet. En jullie baas helemaal niet.
Ik heb er plezier in jullie op te sluiten.
Ik zou jullie advocaat zijn als ik geld wou. Maar ik zou me vies voelen.
Ik geniet als ik zie hoe benauwd
ze het krijgen bij het vonnis.
Ik verheug me er echt op Leo Watts te zien.
Aan mijn kant van de rechtszaal is het loon lager,
maar de lucht frisser.
M'n aanbod kan uw leven veranderen.
Bent u immuun voor verleiding?
Het is een aanlokkelijk aanbod, maar er is één probleem.
Ik weet niet over welke vrouw u het heeft.
- Dit wordt echt leuk. - Hou je erbuiten.
De trein stopt niet voor Vancouver. U kunt niet uitstappen, zij evenmin.
- U heeft geen keus. Denk erover na. - Dat zal ik doen.
- Denkt u echt weg te komen met haar? -Wie?
Nou... Bedankt voor de koffie.
Het was een gezellig praatje. Nu moet ik weg.
- We spreken elkaar nog. - Ik sta in het telefoonboek.
Ik ben het.
Jezus Christus. Wat is er gebeurd?
Uw vriend Leo Watts heeft een maatje bij justitie: Dahlbeck.
- Die twee waren niet van de politie. - Ik dacht dat u dood was.
Terug in LA pak ik Dahlbeck.
- Als we het halen. - Daar zorg ik voor.
Moet ik m'n leuke kopje daar niet over breken?
Het gaat om mijn leven. Wie denkt u dat u bent?
Ik dacht dat u dood was. Dat ik alleen was.
En dan zegt u dat ik niet bang hoef te zijn. U bent echt een zak.
"Mijn vriend Leo Watts."
Weet u wel wat er gebeurde?
- Weet u iets over mij? -U bent Michael Tarlows vriendin.
Het moet fijn zijn om niet gehinderd te worden door de feiten.
Ik had Michael Tarlow nooit eerder gezien.
Een vriendin met goede bedoelingen had een blind date geregeld.
Ik zag een man vermoord worden.
Ik wist niet of hij goed was of slecht.
De moordenaar deed het even kalm als dat hij kauwgom zou kopen.
Het was niet zoals op tv. Het was afschuwelijk. Zo is mijn leven niet.
Het is iets waarover je leest, maar wat je nooit overkomt.
Ik weet niet meer hoe ik thuiskwam. De babysitter mocht niets merken.
Ja, ik heb een zoon. Hij is tien.
Ik dacht dat u dat wist. U weet tenslotte alles over me.
Ik keek naar hem zoals hij daar sliep, in de hoop
dat zijn onschuld de wereld minder weerzinwekkend zou maken.
Ik zag op het nieuws wie Michael Tarlow was.
Hij was de advocaat van de beroemde gangster Leo Watts.
Ze toonden een foto van Watts. Het was de man in de hotelkamer.
Ik kon alleen maar aan vluchten denken.
Ik bracht m'n zoon naar z'n vaders huis en zei dat hij weg moest gaan
zonder te vertellen waar hij naartoe ging. Zelfs mij niet.
Ik wist dat ik zo ver mogelijk van m'n zoon vandaan moest.
Ik ging naar het afgelegen huisje van m'n broer.
Ik dacht dat niemand me daar zou vinden.
Waag het niet een oordeel over me te vellen.
Ik ben doodsbang.
Ik wil niet dood.
Ik zou zo voor m'n zoon sterven. Dit gaat niet alleen om mezelf.
Ik zou graag doen wat hoort. Dat zou ik graag willen.
Maar ik ben bang. Dit gaat niet alleen om mij.
Dus nu gaat u me vertellen wat er gaande is
en welke ideeën u heeft, als u die heeft. Ik moet het weten.
Het spijt me.
Ze weten nog steeds niet waar u bent.
Ik denk niet dat ze vannacht nog iets proberen
maar wij moeten wel iets doen voor de trein aankomt.
We kunnen niet uitstappen.
Ik kan geen hulp inroepen.
Er zit nog een vent in de trein. Naast die twee.
Ik denk dat ik weet wie het is. Een dikke kerel.
Ik weet niet precies wat ik ga doen.
Maar ik weet dat ik iets moet ondernemen voordat zij het doen.
Probeer te slapen.
- Ik kan niet slapen. - Wees niet bang, ik blijf wakker.
U moet die vlekken wegwassen.
Dank u.
- Er is niets gebeurd. - We zijn nog niet dood?
- Nee, we zijn nog niet dood. - Dat is tenminste iets.
- Ik moet even weg. - Waar gaat u heen?
De restauratiewagen. Ze kunnen niet langslopen zonder gezien te worden.
Als ze mij aanvallen, bent u tenminste niet in de buurt.
U bent hier veilig. Wilt u koffie?
Ja, lekker.
Verroer je niet. Ik laat jou deze trein niet beroven.
-Is dat echt? - Nee, ik ben een kind.
- Met pistolen dreigen is verboden. - Rovers komen in de gevangenis.
- Ik ben geen rover. - Ik geloof je niet.
- Ik moet verder. - Ik had niet gezegd dat je weg mocht.
- Ik moet verder. - Ik houd je in de gaten.
- Hoe heet je? -Nick.
- Speel je altijd agentje? - Soms ben ik de boef.
Betaalt ook beter. Maar nu ben je een politieagent.
- Kun je iets geheimhouden? - Tuurlijk.
Stel dat ik echt een politieman ben.
Ach, kom nou.
Als ik het kon bewijzen en jou om hulp vroeg...
Zou je me dan helpen zonder het aan iemand te vertellen?
Bewijs het dan.
-Is dat echt? -Ja.
- Hier staat niet dat je agent bent. - Maar wel officier.
- Heb je dienst? Waar is je blaffer? - Heb ik niet.
- Hoe kun je dan van de politie zijn? - De boeven hebben hem afgepakt.
- Is dit een grap? - Helaas niet.
- Help me. Ik wil je pistool lenen. - Maar het is niet echt.
Dat zeggen we tegen niemand. Steek je rechterhand op.
Leg je linker op het pistool.
Overeenkomstig het internationale recht
benoem ik je tot m'n assistent.
Ik beloof alle wetten
op geheimhouding enzovoort na te komen. Zeg ja.
Ja. Wat betekent het?
Dat je een pak op je donder krijgt als je dit aan iemand vertelt.
Oké.
Ga naar je moeder en gedraag je normaal.
Goedemorgen. Wilt u ontbijten?
Nee, alleen zwarte koffie. En een koffie om mee te nemen.
Goedemorgen. Mag ik bij u komen zitten?
Ik neem eigenlijk alleen koffie.
- Maar neemt u plaats.. - Dank u.
- Goed geslapen? - Weinig.
Ik ook. Ik wist niet dat slapen in de trein zo moeilijk was.
-Wat is het hier toch mooi. -Ja.
- Goedemorgen. Wilt u ontbijten? - Alleen thee en geroosterd brood.
- Wat voor brood? - Maakt niet uit. Wit graag.
- Haalt u voor iemand koffie? - Nee.
Ik wou een kop meenemen.
Ik moet nog een boel papieren doorlezen.
- Wat voor werk doet u? - Verkoop.
- Wat verkoopt u? - Bouwmaterialen.
- Zware machines. -Zo.
- U bent geen verkoperstype. - Hoe zijn die dan?
Die hebben graag een naambordje op: "Hallo, mijn naam is…"
- Zulke dingen hoef ik niet. - Uw toast komt er aan.
- Waar komt u vandaan? - Los Angeles.
Daar kom ik nogal vaak. Ik moet er toevallig volgende week heen.
- Ik logeer in het Bel Air. - Mooi hotel.
- Heeft u zin om langs te komen? - Pardon?
- Het was niet belangrijk. - Ja, wel. Wat zei u?
Ik voel me zo dom. Ik vroeg of u zin had om langs te komen.
-Ja, natuurlijk. - Hoe gaat het met uw vrouw?
Ik gaf hem mijn coupé.
Zijn vrouw leek elk moment te kunnen bevallen.
Het gaat prima. Dank u wel. U had hopelijk geen ongemak?
Welnee. We hebben de hele nacht gekaart. Ik speel beter vals,
dus nu betaalt zij het ontbijt.
Nou ja, ik moet verder. Ik hoop dat alles goed gaat.
U begrijpt het niet.
- U hoeft geen excuses aan te bieden. - Ik kan het niet uitleggen.
- Kom mee. Stel geen vragen. - Ik wil niet.
- U moet. U bent in gevaar. - Wat gebeurt er?
Wat is er?
Waar gaan we naartoe?
Die mannen zien u voor 'n ander aan.
- Laat me los. - Sluit uzelf op in uw coupé.
Mijn coupé is de andere kant op.
- Vertel me wat er aan de hand is. - Geen tijd.
- Problemen? - Nee.
- Het ziet er wel naar uit. - Daar heb ik schijt aan.
Zulke taal pik ik niet. Komt u mee.
Ik ben Keller, beveiligingsbeambte.
Bent u van de spoorwegpolitie? Twee mannen willen iemand vermoorden.
- Ze zitten achter een vrouw aan. - Ik denk dat ik weet wie het zijn.
-Waar is ze? -Veilig. Ze denken dat zij het is.
-Wat wilt u dat ik doe? - We gaan naar Uw coupé.
- Hier zullen ze nooit zoeken. - Ik kan hulp inroepen over de radio.
- Die is toch kapot? - Dit is een draagbare.
Neem contact op met justitie in Los Angeles.
U moet met Martin Lamer spreken.
Niemand anders, dat is belangrijk.
Vertel Lamer dat Dahlbeck corrupt is.
- Ik zal het meteen doen. - Uw kruidenier staat niet alleen.
Caulfield hier.
- Waarom duurde het zo lang? - We verruilen van coupé.
-Wat is er gebeurd? - Een meevaller.
Je gaat naar de coupé van de beveiligingsman. Zo winnen we tijd.
Jezus Christus.
- Ze hebben haar. -Wie?
Er was hier een vrouw. Ze zien haar voor jou aan.
Opzij.
-Klim op het dak. - Ik kan het niet.
Je hebt geen keus. Doe het.
Als je boven bent, ga dan liggen.
Het gaat goed zo.
Einde van de reis.
Wip met je oren of je tenen. Dan kan ik je afknallen.
Speelgoedpistool.
- Kom. - Ik durf me niet te bewegen.
Ik ook. Kom mee nou.
Ik wil jou niet. Alleen haar.
Het zijn gewoon zaken, snap je?
Je had de poen moeten pakken.
Weet je wat me zo bevalt aan jou? Dat je lang bent.
- Larner. Waar heb jij uitgehangen? - Dat kan ik nu niet uitleggen.
Dahlbeck werkt voor Leo Watts. We zitten 'n een trein.
Ik bel van een boerderij 150 km van Vancouver. De vrouw is ongedeerd.
Ik heb de Canadese autoriteiten op de hoogte gesteld.
- Wacht ons op aan de grens. - Ik kom er aan.
Hij zei tegen Mr Tarlow dat die niet bang moest zijn.
Hij zei: "Je doet alsof ik je allerlei vreselijks wil aandoen.”
Toen zei hij dat Mr Tarlow terug moest gaan naar New York.
En dat hij z'n schuld moest betalen.
Hij liep naar de deur..
Bleef daar staan, draaide zich om en zei: "Michael, ik heb gelogen.”
Toen draaide de andere man zich om,
trok een pistool en schoot op Tarlow.
Noemde Mr Tarlow iemand bij naam?
Ja. Leo.
Kon u die Leo duidelijk zien? Kunt u hem identificeren?
Ja.
Is hij hier aanwezig? Wilt u hem aanwijzen?
Ja. Het is die man daar.
Laat aantekenen dat de getuige Mr Leo Watts heeft aangewezen.
Dank u, Miss Hunnicut. Ik heb geen vragen meer.
Ondertiteling: TÉLÉTOTA